Dyslectisch

Toen ik op de basis school in groep 3 kwam en moest leren lezen werd al snel duidelijk dat er iets met me aan de hand was. Het leren lezen kostte mij meer moeite dan de rest van de kinderen. Na vele testen en extra leeslessen kwam men er in groep 6 eindelijk achter dat ik dyslectisch was. De dyslexie uitte zich bij mij voornamelijk in het langzame lezen en de moeite met spelling. Gelukkig heb ik geen problemen om mijn gedachten op papier te zetten en teksten te schrijven, getuige het feit dat mijn scriptie is uitgegeven als boek.

Na het vaststellen van dyslexie kon ik beter hulp krijgen. Ik werd lid van de blindenbieb, zodat ik naar mijn studieboeken op de middelbare school kon luisteren en ze niet zelf hoefde te lezen. Dit scheelde mij heel veel tijd. In groep 7 had ik besloten dat ik architect wilde worden. Dit betekende dat ik VWO moest doen, dus ik heb mijn hele middelbare school periode keihard gewerkt om mijn VWO te kunnen halen. In 2004 kon ik mijn diploma ophalen en naar de universiteit om Bouwkunde te studeren.

Aan de TUDelft liep ik tegen het probleem aan dat de boeken te gespecialiseerd waren en deze bij de blindenbieb niet beschikbaar waren. Gelukkig heb ik een hele lieve vader die mij de eerste drie jaar van mijn studie al mijn studieboeken voorlas. Maar aan het eind van mijn derde jaar kwam hier verandering in. Ik ontdekte het programma Kurzweil 3000, voorlees software van Lexima. Met dit programma kon ik zelf mijn studieboeken inscannen en werden ze door de computer voorgelezen. Op deze manier kon ik zelfstandig voor mijn tentamens studeren en was ik niet meer afhankelijk van mijn vader.

Van de TUDelft kreeg ik bij de aanschaf van Kurzweil helaas geen ondersteuning. Het enige wat de TUDelft voor mij deed was me een half uur extra tijd bij tentamens geven. Aangezien er op de TUDelft heel veel dyslectische studenten zijn besloot ik dat hier verandering in moest komen, dus ik nam zitting in een klankbordgroep voor studenten met een functiebeperking. Via deze klankbordgroep en door het contact dat ik met de rector magnificus, Jacob Fokkema, had is het me gelukt te zorgen dat alle dyslectische studenten aan de TUDelft voortaan gebruik kunnen maken van Kurzweil. En dat er bij de TU bibliotheek een scanservice is, waardoor studenten niet zelf handmatig alle boeken hoeven in te scannen.